ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ (ΙV)

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2017

Πολύ τον προβλημάτισε αυτό που συνέβη. Εδώ και μέρες προσπαθεί να σκεφτεί τι θα πρέπει να κάνει με το "εύρημα" του. Μάλλον θα πρόκειται για κάτι πολύτιμο, τουλάχιστον για τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, αλλιώς δεν εξηγείται η κρυψώνα στο παλιό πάτωμα. Ακόμα δεν μπορεί να συνέλθει από την έκπληξη που ένοιωσε αντικρίζοντας το παλιό ξύλινο σεντουκάκι. Το πήρε στα χέρια του προσεκτικά σαν κάτι ιερό, ενώ η καρδιά του κόντευε να σπάσει από προσμονή. Τι να φυλούσε άραγε στα σωθικά του; Ποιο πολυχρονισμένο μυστικό προσπαθούσε να διαφυλάξει από τα μάτια των άλλων; Η φαντασία του ήδη έτρεχε μακριά σε κουρσάρους με κρυμμένους θησαυρούς, σε αγωνιστές και κωδικοποιημένα μηνύματα, σε παθιασμένους έρωτες και φλογερές επιστολές. Η περιέργεια του μεγάλη από τη μια του υπαγόρευε να το ανοίξει, μα από την άλλη τον σταματούσε η αδηφάγα φαντασία του. Μέρες ολόκληρες κράτησε αυτή η πάλη που γινόταν μέσα του. Το δίλημμα μεγάλο.
Η περιέργεια του τελικά στέφτηκε νικητής και απλά τόσες μέρες η φαντασία του ματαίωνε την πραγμάτωση μιας ειλημμένης απόφασης.
Η μεγάλη μέρα είχε ήδη φτάσει και αυτός ήταν πια γνώστης του περιεχομένου του σεντουκιού. Καινούρια ερωτηματικά βασάνιζαν την σκέψη του. Τί έπρεπε να το κάνει; Έπρεπε να το κρατήσει ή ανήκε δικαιωματικά σε κάποιους άλλους; Και αν ναι σε ποιούς; Ξένος σε αυτό τον τόπο δεν ήξερε σε ποιούς να το δώσει, δεν γνώριζε ποιοι ήταν αυτοί που θα το σεβαστούν και θα το εκτιμήσουν. Ποιον τρόπο έπρεπε να βρει για να είναι σίγουρος ότι αυτό του το εύρημα θα πάει σε άξια χέρια; Η μορφή του πατέρα του ήρθε να δώσει τη λύση. Ήταν απλό, πολύ απλό! Ένα παιχνίδι. Ένα κυνήγι κρυμμένου θησαυρού.

Πίσω